Temat: Obraz ojczyzny w wierszu Cypriana Kamila Norwida „Moja piosnka II”
1.Zapoznaj się z biografią poety str.313
2.Przeczytaj  tekst wiersza ze str.313
3 Zapoznaj się z komentarzem nauczyciela

Komentarz
 
•	Wiersz Cypriana Norwida Moja piosnka (II) należy do liryki bezpośredniej.
•	Składa się z sześciu trzywersowych strof, z których każda zakończona jest refrenem „Tęskno mi, Panie…”.
•	Wiersz jest regularny, w każdej strofie pierwsze dwa wersy mają po 11 sylab, trzecie po 5, ze stałą średniówką po 5. sylabie.
•	Utwór jest lirycznym wyznaniem, naładowanym emocjami i bólem.
Już początek utworu każe nam sądzić, że podmiot liryczny to uchodźca, emigrant, który opuścił swój kraj i żyje wspomnieniami związanymi z ojczyzną. Utracony kraj jest idealizowany: piękny, przyjazny, bliski Bogu. Cały utwór przesycony jest dojmującym uczuciem straty i tęsknoty. Tam, gdzie podmiot mówiący się znajduje, nic nie jest proste, nic nie jest pewne. Nawet „tak” nie znaczy „tak”, a „nie” – „nie”. Panuje obojętność i lekceważenie. W takim świecie jeszcze silniej tęskni się za utraconą ojczyzną.
Wersyfikacja i kompozycja utworu
Już na pierwszy rzut oka widać, że wiersz Cypriana Norwida Moja piosnka (II) pod względem wersyfikacyjnym i kompozycyjnym jest bardzo regularny. Taka sytuacja sprawia, że naszym obowiązkiem, jeżeli chcemy zrozumieć i wyczytać głębiej ukryte treści i znaczenia wiersza, jest bliższe przyjrzenie się budowie utworu, sprawdzenie, czy regularność ta jest zachowana do końca. Z wersyfikacji i kompozycji utworu można bowiem wyciągnąć wiele ukrytych elementów, które mogą mieć ogromne znaczenie przy interpretacji utworu, nie mówiąc już o tym,  że właśnie na kompozycji oparta jest prawie zawsze analiza wiersza.
Zwracać uwagę musimy nie tylko na te elementy, które się powtarzają (np. w wierszu Norwida mamy do czynienia z układem sześciu strof, z których każda liczy po 4 wersy: dwa 11-sylabowe i dwa 5-sylabowe, ze stałą średniówką po 5. sylabie), ale także na takie, które powodują zakłócenie w spokojnym odbiorze tekstu (np. piąta i szósta strofa zbudowane są z krótkich, urwanych sylab, przyspieszających automatycznie rytm wiersza, opadająca wyraźnie w trzecim wersie ostatniej strofy intonacja – kadencja – podczas gdy do tej pory intonacja była raczej neutralna lub wznosząca się). Już takie spojrzenie na utwór pozwala nam stwierdzić, że delikatnie rozpada się on na dwie części. Widząc te różnice, powinniśmy odczytać jeszcze raz utwór, zwracając uwagę na słowne i obrazowe elementy, które się powtarzają lub wybijają z tekstu.
4.Wykonaj pisemnie zadanie 1c ze str.313
Propozycja wykonania zadania
„kruszynę chleba podnoszą z ziemi „	poszanowanie trudu pracy ludzkich rąk
poszanowanie człowieka, dla którego chleb jest podstawowym pożywieniem
szacunek dla Boga, którego symbolem jest chleb, uznanie świętości chleba	
„winą jest dużą popsować gniazdo na gruszy bocianie”	poszanowanie natury i tradycji przodków	
„pierwsze ukłony są- jak odwieczne Chrystusa wyznanie”	poszanowanie Boga	
„do tych ,co mają tak za tak, nie za nie”	szczerość	
„bez światło-cienia”	Prawość, uczciwość, szlachetność